Bhatti terug uit Pakistan (Stentor 19 november 2010)

WATERSNOOD PAKISTAN

Zeven weken lang heeft de Drontense Pakistaan Sylvester Bhatti noodhulp verleend in zijn moederland. De nood was hoog na de zware overstromingen.

 

Bang voor agressie in rampgebied

 

De opgedreven voedselprijzen in Pakistan maakten hem kwaad. Bhatti en zijn team betaalden ‘Nederlandse prijzen’. „Mensen werden gek.”

door Herre Stegenga
Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien.

Op de laatste dag van zijn hulpmissie in Pakistan overhandigde hij een voedselpakket aan een man die tranen uitbarstte. ,,Hij zei: als ik geweten had dat jullie zouden komen dan had ik mijn ventilator niet verkocht om aan meel te komen.’’ Tweehonderd roepi had de man voor de ventilator gekregen, vertelt de Drontense Pakistaan Sylvester Bhatti. ,,Een jaar geleden had hij ‘m nog gekocht voor vijfhonderd roepie.’’
Wanhopig waren ze, de door de watersnood getroffen Pakistanen. Medicijnen en voedsel waren schaars, vertelt Bhatti. Een ventilator met dik verlies verkopen: het moest maar.

De boot met ‘Nederlandse vlag’ die naar door de
watersnood geïsoleerde plekken voer om hulp te
verlenen. Foto: Sylvester Bhatti

Terwijl het zeker geen luxe artikel is in Pakistan. Bhatti: ,,Het was nog 35 graden toen ik er verbleef.”
Hij is terug in Dronten na zeven weken Pakistan. Staat weer achter de toonbank van zijn winkel in het centrum. De bedoeling was dat hij vijf weken zou wegblijven, hooguit zes. Het werd iets meer. ,,De nood was hoog. Na overleg met mijn vrouw besloot ik langer te blijven.’’ Met een lachje: ,,Ik had haar toestemming nodig. Zij moest alleen in de winkel staan.”
Als voorzitter van de Drontense stichting the Saviour’sWelfare moest hij hoe dan ook dit jaar nog naar zijn moederland afreizen.
Toen Pakistan getroffen werd door overstromingen, besloot hij eerder te gaan. Om te helpen. „Daar vroegen ze om.”
De stichting heeft een wijkgebouw laten bouwen in een sloppenwijk van de stad Lahore, waar Bhatti vandaan komt. Het gebouw is gespaard gebleven, het is gebouwd op hoog water. Elders in Lahore en omgeving heeft de watersnood een verwoestend effect gehad. Veel zieken en doden en mensen die geïsoleerd raakten. Terwijl the Saviour’s Welfare razendsnel een inzameling hield in Dronten, reisde Bhatti naar Pakistan en formeerde een team. Negen tot elf mensen gingen dagelijks op pad, inclusief een ingehuurde arts en verpleegkundige. Per boot gingen ze naar de getroffen gebieden. De enige manier om te reizen. „Het was overal water.” Het team, dat onder de vlag van de stichting voer, deelde voedselpakketten uit met meel, suiker, boter, zeep en linzen. En verleende medische hulp. „Veel mensen werden ziek door het vieze water”, vertelt Bhatti. Van diarree tot cholera. Wat hem kwaad maakte, waren de opgedreven prijzen. Handelaren sloegen een slaatje uit de ramp. Bhatti: „ Vier euro voor tien kilo meel, twee euro voor een kip. We betaalden Nederlandse prijzen, mensen werden gek.” Aantrekkelijke prooi voor mensen met honger, zo’n voedselkonvooi. „De kans op een beroving was groot. Daarom hadden we veel mensen nodig, ter bescherming.”
Ja, hij is bang geweest. „Echt bang.” Niet zozeer voor berovingen, veel meer voor aanvallen van agressieve moslims. De oproep van een Amerikaanse dominee om op 11 september korans te verbranden, ging niet aan Pakistan voorbij. „Christenen werden onmiddellijk  bedreigd.” Zelfs een vlag met ‘Holland’ zou als een rode vlag op een stier kunnen werken. Bhatti: „Bijna een week konden we niets doen. Ik heb op de school in het wijkgebouw gewerkt.” Uiteindelijk heeft het team zo’n zeshonderd families van voedsel voorzien en zijn ruim 5000 mensen medisch behandeld. „Daar ben ik dankbaar voor”, zegt de Drontenaar.
Het was geen makkelijk besluit om naar Pakistan te gaan. Zijn vrouw stond er alleen voor in Dronten. En vooral bij de kinderen zit de schrik er nog goed in na een inbraak in de woning, begin dit jaar. „Ze zijn nog bang.” Kortom, de man des huizes werd gemist.  Maar het is gelukt, dankzij praktische hulp van de kerk waarbij de familie is aangesloten. „Ik ben blij dat we iets konden doen in Pakistan”, zegt Bhatti.”

  

‘Hartverwarmend’

  • De actie van the Saviour’s Welfare voor Pakistan heeft zo’n 10.000 euro opgebracht. Dat zegt secretaris Betty Schouwenaar van de stichting.
     Naast bijdragen van particulieren heeft een aantal scholen in Dronten geld ingezameld. Met 5000 euro van de Schakel als topper.

  • Ze benadrukt dat heel Dronten zich heeft ingezet voor de actie. „En niet alleen maar de kerken.
     Het is hartverwarmend.” The Saviour’s Welfare is een christelijke stichting, maar richt zich in Pakistan op mensen ‘van welke religie ook’.„En zo hoort het.”

  • Sylvester Bhatti is een gevluchte Pakistaan die zich eenmaal in Nederland voornam om iets voor zijn moederland te doen.
     Het werd een wijkgebouw met een school in de sloppenwijk Khaliq Nagar in Lahore. Een initiatief van de stichting the Saviour’s Welfare, waar hij voorzitter van is.

  • Het wijkgebouw is klaar, maar de stichting blijft zich inzetten voor de sloppenwijk. „We willen ervoor zorgen dat de schoolkinderen te eten krijgen”, zegt Schouwenaar.
    Tegenover het gebouw laat Omroep Max momenteel een gebouw voor ouderen bouwen. Max koos een projectvoorstel van the Saviour’s Welfare uit om te verwezenlijken.

  • Bron: De Stentor, vrijdag 19 november 2010

    Terug
    Laatst aangepast op vrijdag, 20 april 2012 19:06
     

    Helpt u ook mee? ~ Bankrekeningnummer NL 82 RABO 123 921 317, Dronten ~ Stichting The Saviour's Welfare

    Webdisign H.L.& J.R.

    11 12 13 14 15 16 17 18 19 20